61Saf Suresi
14 ayet · 5 açıklama
Bismillâhirrahmânirrahîm
Göklerdeki ve yerdeki her şey Allah’ı tespih eder. O, Aziz’dir, Hakim’dir.
Ey iman edenler! Yapmayacağınız halde, niçin [yapacakmış gibi] konuşuyorsunuz?
Yapmayacağınız şeyi konuşmanız, Allah indinde büyük bir nefrete neden olur.
Allah, kenetlenmiş bina gibi saf tutarak yolunda savaşanları sever.1
Bir zaman Musa da kavmine şöyle demişti: “Ey kavmim! Allah tarafından size gönderilen bir peygamber olduğumu bildiğiniz halde, niçin beni üzüyorsunuz?”2 Sonuç itibariyle onlar yoldan sapmaya niyet etmiş, Allah da kalplerini saptırmıştı. [Çünkü] Allah, fâsıklar topluluğuna hidayet etmez.3
Bir zaman da Meryem’in oğlu İsa şöyle demişti: “Ey İsraîloğulları! Ben Allah’ın size gönderdiği peygamberiyim. Daha önce gönderilen Tevrat’ı tasdik etmek ve benden sonra gelecek Ahmed4 isimli peygamberi müjdelemek üzere geldim.” Fakat o, (İsa’nın müjdelediği peygamber) onlara apaçık belgelerle gelince: “Bu, kesin olarak büyüdür.” dediler.5
İslâm’a davet olunduğu hâlde, Allah’a karşı yalan uydurandan (Muhammed’in gerçek peygamber ve İslam’ın son hak din olduğunu bildiği halde “Allah böyle bir peygamber göndermedi.” diyenden) daha zalim kim olabilir? Allah, zalimler topluluğuna hidayet etmez.
Onlar ağızlarıyla (yalanlarıyla) Allah’ın nurunu (İslam’ı) söndürmek istiyorlar. Hâlbuki kâfirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayacaktır.
Her ne kadar müşriklerin hoşuna gitmese de O, bütün dinlerin üstesinden gelmesi için peygamberini hidayet ve hak dinle göndermiştir.
Ey müminler topluluğu! Sizi acı azaptan kurtaracak bir kazanç kapısı göstereyim mi?
Allah’a ve peygamberine inanır, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihat edersiniz. Bu sizin için çok daha hayırlıdır, eğer bilirseniz.
[Böylece] Allah günahlarınızı bağışlayacak, sizi içinden ırmaklar akan cennetlere ve (Adn cennetindeki) güzel meskenlere koyacaktır. İşte bu büyük bir muvaffakiyettir.
Hoşunuza gidecek bir haber daha var: Allah’tan bir nusret ve yakın bir fetih. Müminleri müjdele!
Ey müminler topluluğu! Allah’ın yardımcıları olun! Nitekim Meryem oğlu İsa da havarilere, “Allah yolunda bana kim yardım eder?” demişti de Havariler “Biziz Allah’ın yardımcıları.” diye cevap vermişlerdi. Sonuçta İsrailoğulları; biri müminler taifesi, diğeri kâfirler taifesi [olarak ikiye bölünmüşlerdi.] Nihayet biz müminleri, düşmanlarına karşı destekledik de onlara karşı üstünlük kurdular.
Açıklamalar
- 1
Zımnen “Yapmayı düşünmediği halde, ‘Allah yolunda savaşırım’ diyen sözde kahramanları değil.”
- 2
Şimdi seni üzen yalancı kahramanlar gibi.
- 3
Bkz. Sure girişindeki “Hidayet ve Dalalet” isimli açıklama
- 4
Muhammed Esed’in açıklaması şöyledir: “Bu öngörü, Yuhanna İncili’nde Hz. İsa’dan sonra geleceği belirtilen Paráklêtos’a (ki genellikle “Tesellî Edici/Rûhu’l-Kuds” olarak çevrilir.) yapılan muhtelif atıflar tarafından desteklenmektedir. Bu deyim, Ârâmî Mawhamana isminin veya teriminin tam Yunanca karşılığı olan Períklytos’un (Çok Övülen) bozulmuş şeklidir. (Ârâmî dilinin, Hz. İsa zamanında ve ondan yüzyıllar sonra Filistin’de kullanılan ve İncil’in -şimdi ortada bulunmayan- orijinal metinlerinin dili olduğu hatırlanmalıdır.) Períklytos ile Paráklêtos’un fonetik olarak birbirlerine yakınlığı karşısında, çevirmenlerin -yahut daha büyük bir ihtimalle sonraki tarihlerdeki yazıcıların- bu iki ifadeyi nasıl karıştırdıklarını anlamak kolaylaşır. Hem Ârâmî Mawhamana hem de Yunanca Períklytos’un ikisinin de hamide (övdü/hamdetti) fiilinden ve hamd (övgü) isminden türetilmiş olan Son Peygamber’in iki ismi Muhammed ve Ahmed ile aynı anlamı taşımış olmasının önemi büyüktür. Peygamber Hz. Muhammed’in zuhuru ile ilgili daha açık bir öngörü (ki bizzat ismiyle ve Arapça aslındaki şekliyle zikredilmiştir.), şimdi uydurulmuş olarak görülse de, doğruluğu o zaman kabul edilen ve Papa Gelasius tarafından “zındıkça” görülüp yasaklanan ve M.S. 496 yılına kadar kiliselerde okunan Barnabas İncili’nde yer almıştır. Ancak bu İncil’in orijinal metni şimdi ortada olmadığından (sadece 16. yüzyılın sonlarındaki bir İtalyanca tercümesi elimizde olduğundan) bu hususun doğruluğu konusunda emin olmak mümkün değildir.
- 5
“Sihr-i mübin” (kesinlikle sihir), hem Hz. Peygamber’e, hem de diğer peygamberlere yöneltilen ortak bir suçlamadır. (Bkz:5:110, 28:36)